سپید ثبت

ممکن است در هنگام ثبت شرکت و یا در هنگام تصمیم برای اعمال تغییرات در شرکت برای شما این سوالات مطرح شود که حق امضا در شرکت با کیست؟ چه کسانی در شرکت حق امضا دارند؟ مسئولیت های قانونی و حقوقی دارندگان حق امضا در شرکت چیست؟ آیا می توانیم به مدیرعامل شرکت حق امضا ندهیم؟!

اختیار تعیین وضعیت حق امضا شرکت بر عهده کیست؟
به استثناء ماده ۱۲۵ لایحه اصلاحی قانون تجارت، در هیچ جای دیگری از قانون تجارت اشاره ای به وضعیت حق امضا و دارندگان حق امضا شرکت نشده و حکم مندرج در ماده فوق هم فقط در مورد مدیر عامل ذکر شده است.

اما در روش مرسومی که در اداره ثبت شرکت ها هم کاملا اجرایی و پذیرفته شده است، در هر شرکتی وضعیت حق امضا در شرکت را مجمع عمومی عادی ای که اعضا هیات مدیره را انتخاب میکند تعیین می کند و همچنین بر عهده خود اعضا ء هیات مدیره است که این روش مطمئن ترین روش است.

آیا می توانیم به اعضاء هیات مدیره حق امضا ندهیم؟!
در مورد اعضا هیات مدیره این اجبار وجود ندارد و در مورد آنها قضیه کاملا اختیاری و بسته به نظر و توافق خود اعضا است که میتوانند برای یکی یا برخی یا همه اعضا هیات مدیره حق امضا را در نظر بگیرند یا نه.

آیا می توانیم به شرکاء یا سهامدارانی که عضو هیات مدیره نیستند حق امضاء ندهیم؟
پاسخ این سوال به غیر از استثنایی که در ذیل اشاره می کنیم منفی است.
استثنائا فقط در مورد مدیر عامل شرکت این امکان وجود دارد، و شخص مدیر عامل شرکت (چه اینکه از سهامداران یا شرکاء شرکت باشد یا نباشد) میتواند عضو هیات مدیره نباشد.

نحوه های مختلف وضعیت حق امضا شرکت:
در هر شرکتی این امکان وجود دارد به روش های گوناگونی که در ذیل اشاره می کنیم حق امضا را در نظر بگیریم:
۱- مدیر عامل شرکت به تنهایی همراه با مهر شرکت
۲- مدیر عامل شرکت و یکی یا برخی یا همه اعضا هیات مدیره (متفقا) همراه با مهر شرکت که در این صورت برای اینکه امضا قرارداد یا سند دارای اعتبار باشد باید آن را مدیر عامل امضا کند و هم شخص یا اشخاص عضو هیات مدیره دارنده حق امضا (که ما این روش رو به غیر از موارد خاص توصیه نمی کنیم، چرا که برای عقد قرارداد یا صدور سند تجاری یا امضا سند و غیره اگر بنا به هر دلیلی یکی از دارندگان حق امضا شرکت حضور نداشته باشد شرکت با مشکلات گوناگون مواجه میشود و حتی ممکن است در برخی موارد یک فرصت ایده آل تجاری و اقتصادی بطور کامل از دست برود)
۳- مدیر عامل شرکت و یکی یا برخی یا همه اعضا هیات مدیره (به تنهایی) همراه با مهر شرکت که در این صورت برای اینکه امضا قرارداد یا سند دارای اعتبار باشد، امضا هر یک از نفراتی که دارای حق امضا هستند به تنهایی و بدون نیاز به حضور و امضا نفرات دیگر کفایت میکند.
تفاوت این مورد با مورد شماره ۲ در این است که درحالیکه حق امضا متعلق به بیش از یک نفر است ولی هر کدام از دارندگان حق امضا اقدام به امضا سند یا قرارداد کنند و مهر شرکت هم زده شود، آن قرارداد یا سند دارای اعتبار خواهد بود.

نکته ۱: در شرکت ها با ۲ نوع از اوراق و اسناد و قرار دادها مواجه هستیم:
الف) اسناد رسمی و همچنین اوراق و قراردادها و اسناد تعهد آور بانکی از قبیل چک، سفته، برات و دیگر اوراق بانکی که این اسناد و اوراق و قراردادها جنبه تعهد آوری زیادی دارند و طبیعتا حساسیت در مورد آنها بسیار زیاد است.
ب) اوراق و اسناد عادی و اداری،درست است که آنها هم تا حدودی میتوانند تعهد آور باشند ولی از درجه اهمیت کمتری برخوردارند.
در زمان تصمیم گیری در مورد وضعیت حق امضا در شرکت، این امکان وجود دارد که برای بعضی از دارندگان حق امضا فقط حق امضا اوراق و اسناد عادی و اداری را در نظر بگیریم و برای آنها حق امضا اسناد رسمی و تعهد آور و چک و سفته و برات و اوراق بانکی را در نظر نگیریم.
نکته ۲: در هر موردی و هر اوراق و سندی از شرکت اعم از عادی، رسمی، تعهد آور و غیره که هر شخصی حتی مدیرعامل امضاء میکنند، سند فوق وقتی اعتبار دارد که علاوه بر امضا، ممهور به مهر شرکت هم باشد.